Pleśń na ziemi w doniczce

To najczęstszy przypadek. Puszek leży luźno na powierzchni, daje się zdjąć łyżką i wraca po następnym podlaniu, dopóki wierzch ziemi jest tak samo mokry.

Włóż palec na 2–3 cm w ziemię. Jeśli tam jest jeszcze mokro, nie podlewaj i poczekaj, aż ta warstwa przeschnie. Sprawdź przy tym, czy w osłonce albo w podstawce nie stoi woda, bo mokra warstwa pod spodem utrzymuje wilgoć także na wierzchu.

Drugim punktem odniesienia jest ciężar doniczki. Podnieś ją zaraz po podlaniu i jeszcze raz kilka dni później. Różnica powie ci więcej o wodzie, która jeszcze jest w środku, niż sam wygląd ziemi.

Jeśli nie chcesz zmniejszać ilości wody, bo roślina źle na to reaguje, podlewaj od dołu, wlewając wodę do podstawki, i po pół godzinie wylej resztę. Wierzch pozostaje wtedy suchszy, a korzenie i tak dostają dość wody.

Gdy nalot jest twardy, chropowaty albo krystaliczny i nie daje się zetrzeć, to osad kamienia i soli nawozowych. Widać go też jako jasny pierścień na doniczce i na zewnętrznej stronie doniczek z terakoty.

Przyczyną jest twarda woda z kranu, zwykle razem z regularnym nawożeniem i ziemią, przez którą rzadko przepływa woda. Zdejmij skorupę i przy następnym podlaniu lej wodę tak długo, aż wypłynie dołem. Część soli wypłynie razem z nią.

Odstana przez noc woda z kranu ma tyle samo wapnia co świeża. Jeśli kamień wyraźnie szkodzi roślinie, prostszym wyjściem jest zebrana deszczówka.

Przy mocno zaskorupiałej powierzchni i wyjałowionej ziemi przesadzenie jest szybszym rozwiązaniem niż przepłukiwanie ziemi latami.

Pleśń zadomawia się tam, gdzie wierzch ziemi nigdy nie przesycha. Chłodne, ciemne miejsce, ciasna osłonka i rzadko wietrzony zimą pokój ograniczają parowanie.

Jeśli gatunek na to pozwala, przenieś roślinę w jaśniejsze miejsce i zadbaj o ruch powietrza. Dwa razy dziennie otwórz szeroko okno. Przy parapecie daje to więcej niż wentylator.

Zajrzyj też do osłonki. Doniczka, która stoi w niej płasko na dnie, zatrzymuje wilgotne powietrze między dwiema ściankami. Kilka kamyków albo kulek keramzytu na dnie tworzy szczelinę i wpuszcza powietrze.

Ostrożnie spulchnij widelcem wierzchnie centymetry ziemi, nie uszkadzając korzeni. Ubita powierzchnia schnie wyraźnie wolniej.

Nalot pojawia się szczególnie często po przesadzeniu. Świeża ziemia zawiera dużo nierozłożonego materiału organicznego, a korzenie nie przerosły jeszcze nowej doniczki, więc podłoże dłużej pozostaje mokre.

Wtedy zwykle pomaga oszczędniejsze podlewanie i cierpliwość. Gdy roślina przerośnie doniczkę korzeniami, puszek znika sam.

Ziemia z otwartego worka, który leżał w wilgotnym miejscu, może przynieść grzyb razem z podłożem. Resztę ziemi szczelnie zamknij i trzymaj w suchym miejscu.

Małe jasnożółte grzybki w doniczce pochodzą od tych samych grzybów, które rozkładają korę i drewno w podłożu, i nie żywią się korzeniami. Wyrwij je razem z wierzchnią warstwą ziemi. Jaki to gatunek, nie da się ustalić w doniczce, więc trzymaj je z dala od zwierząt i dzieci, które gryzą rośliny, a jeśli coś zostało zjedzone, zadzwoń do weterynarza, lekarza albo ośrodka toksykologicznego.

Zbieraj z ziemi opadłe liście i przekwitłe kwiaty. Właśnie na takim materiale żyje pleśń.

Zdejmij łyżką wierzchnią warstwę, mniej więcej 1–2 cm, i wyrzuć ją. Resztę ziemi naruszaj jak najmniej.

Uzupełnij doniczkę świeżym podłożem, a jeśli chcesz, dodaj cienką warstwę piasku, drobnego żwirku albo keramzytu. Mineralna warstwa schnie szybciej i daje grzybowi mniej pożywienia.

Przy alergii na zarodniki rób to na zewnątrz albo na balkonie, a potem przetrzyj brzeg doniczki i podstawkę.

Cynamon na powierzchni jest często polecany i w najlepszym razie na krótko hamuje świeży nalot. Dopóki ziemia pozostaje mokra, pleśń wraca.

Jeśli przy zdejmowaniu warstwy ziemia pachnie kwaśno albo zgnilizną, problem nie dotyczy już tylko powierzchni. Wyjmij roślinę z doniczki i obejrzyj korzenie.

Jędrne, jasne korzenie są w porządku. Brązowe, miękkie korzenie, z których skórka zsuwa się między palcami, usuń, a roślinę posadź w świeżym podłożu w doniczce z otworem odpływowym.

Jeśli przy podlewaniu wylatują małe ciemne muszki, w tej samej mokrej warstwie żyją larwy ziemiórek. Przyczyna jest ta sama, ale zwalcza się je inaczej.

Nalot na liściach, a nie na ziemi, to inna sprawa. Biały, mączysty nalot na liściach to mączniak i zwalcza się go na liściach.