Przesadzanie roślin doniczkowych

Odwróć doniczkę i sprawdź dno. Korzenie wychodzące otworami oraz krążące na zewnątrz oznaczają, że wypełniły pojemnik.

Jeśli woda niemal natychmiast wypływa, a podłoże mało jej chłonie, bryła może składać się głównie z korzeni.

Sygnałem jest też roślina przewracająca się w doniczce lub pojemnik bardzo lekki krótko po podlaniu.

W razie wątpliwości wysuń bryłę. Gęsta siatka korzeni zachowująca kształt doniczki potwierdza potrzebę przesadzenia. Luźna ziemia z pojedynczymi korzeniami wraca do tej samej doniczki.

Najłatwiej przesadzać podczas aktywnego wzrostu wiosną i wczesnym latem. Zimą przesadzaj, gdy wymaga tego problem, na przykład długo mokra ziemia lub miękkie korzenie.

Wybierz kolejny rozmiar. Nowa doniczka ma otaczać bryłę wąskim pierścieniem świeżego podłoża.

W zbyt dużej doniczce pozostaje dużo ziemi bez korzeni. Taka strefa schnie wolno i zwiększa ryzyko uszkodzenia korzeni.

Terakota oddaje wodę przez ścianki, a plastik zatrzymuje ją dłużej. Po zmianie materiału przez pierwsze tygodnie częściej sprawdzaj ziemię.

Drożny otwór odpływowy jest podstawowym wymogiem. Pozostałe cechy zależą od rośliny i stanowiska.

Doniczka produkcyjna ma otwory w dnie i to w niej rosną korzenie. Osłonka jest zamkniętym pojemnikiem, który chroni powierzchnię pod rośliną.

Najprościej zostawić roślinę w doniczce z otworami i wstawić ją do osłonki. Do podlewania wyjmij ją, podlej nad zlewem i włóż z powrotem po odcieknięciu.

Jeśli podlewasz w osłonce, po kilkunastu minutach wylej wodę z dna.

W wysokiej osłonce postaw doniczkę na odwróconej podstawce lub keramzycie, aby nie stała w wodzie.

Dobre podłoże dla roślin doniczkowych jednocześnie zatrzymuje część wody i dopuszcza powietrze do korzeni.

Mieszanka powinna być sypka i zawierać widoczne grubsze składniki, takie jak kora, włókno kokosowe, perlit lub pumeks. Drobne podłoże, które po podlaniu się zapada, ogranicza dostęp powietrza.

W mieszankach bez torfu powierzchnia może schnąć szybciej niż wnętrze bryły. Sprawdzaj ziemię kilka centymetrów w głąb.

Uniwersalne podłoże można rozluźnić perlitem, pumeksem lub drobnym keramzytem.

Storczyki ćmówki wymagają grubych kawałków kory z przestrzeniami powietrznymi. W zwykłej ziemi ich korzenie mają za mało powietrza.

Kaktusy i sukulenty potrzebują szybko schnącej mieszanki z dużym udziałem składników mineralnych.

O odpływie decyduje otwór. Zamknięty pojemnik nie ma odpływu bez względu na warstwę ułożoną na dnie.

Keramzyt wewnątrz doniczki nie zastępuje otworu. Zmniejsza miejsce dla korzeni i przesuwa mokrą strefę bliżej bryły.

Wodę stojącą w podstawce lub osłonce po podlaniu zawsze wylej.

Podlej roślinę dzień wcześniej. Lekko nawodniona bryła łatwiej wychodzi z doniczki i mniej korzeni się łamie.

• Wsyp trochę świeżego podłoża, aby roślina znalazła się na tej samej głębokości co wcześniej.
• Ściśnij boki starej doniczki lub oddziel bryłę od brzegu. Nie ciągnij rośliny za łodygę.
• Obejrzyj korzenie. Jędrne i jasne zostaw, a miękkie brązowe lub czarne usuń czystym narzędziem.
• Delikatnie rozluźnij zewnętrzną warstwę mocno skręconych korzeni.
• Ustaw roślinę pośrodku i dosyp podłoże dookoła. Postukaj doniczką o stół zamiast mocno ugniatać ziemię.
• Zostaw miejsce pod krawędzią, aby woda nie przelewała się podczas podlewania.
• Podlej raz do wypłynięcia wody i opróżnij podstawkę.

Postaw roślinę w jej dotychczasowym miejscu. Jednoczesna zmiana doniczki i stanowiska utrudnia ocenę reakcji.

Po pierwszym dokładnym podlaniu czekaj, aż wierzchnia warstwa przeschnie. Świeże podłoże zwykle zatrzymuje więcej wody niż stara, mocno przerośnięta bryła.

Przez pierwsze tygodnie nie nawoź. Nowa mieszanka zwykle zawiera składniki odżywcze, a uszkodzone końcówki korzeni pobierają mniej.

Krótkie opadanie liści może wystąpić po przesadzeniu. Żółknięcie przy stale mokrej ziemi wskazuje raczej na zbyt dużą doniczkę lub brak odpływu.