Kapturnica: poradnik pielęgnacji

Mrozoodporna roślina torfowiskowa, która potrzebuje zimnej zimy

Kapturnica purpurowa, nazywana też kapturnicą północną lub pospolitą, rośnie dziko na torfowiskach i w mokrym, kwaśnym torfie od Kanady po południowy wschód Stanów Zjednoczonych. Jej przysadziste, wygięte dzbanki tworzą rozetę tuż przy ziemi i są otwarte ku niebu, więc napełniają się deszczówką. Owady, które do nich wpadną, toną i zostają strawione. Późną wiosną nad dzbankami wyrastają zwisające, ciemnopurpurowoczerwone kwiaty.

To mrozoodporna bylina, a nie roślina tropikalna. Latem potrzebuje pełnego słońca, a zimą niskich temperatur do spoczynku, dlatego rzadko dobrze rośnie jako roślina doniczkowa przez cały rok. To inna roślina niż tropikalny dzbanecznik (Nepenthes), który musi mieć ciepło, i często uprawia się ją razem z muchołówką amerykańską i rosiczką przylądkową jako jedną z łatwiejszych roślin mięsożernych. Nigdy nie sadź jej w zwykłej ziemi doniczkowej, która jest zbyt żyzna. Używaj podłoża dla roślin mięsożernych, na przykład torfu lub torfowca z piaskiem albo perlitem. Duże kępy można dzielić co kilka lat.

Spoczynek łatwo rozpoznać. Jesienią roślina przestaje rosnąć, a wiele dzbanków brązowieje i zamiera. To normalne. Odcinaj tylko brązowe, martwe części, bo zielone dzbanki dalej odżywiają roślinę i mogą przetrwać do dwóch lat. Wiosną najpierw pojawiają się kwiaty, a po nich nowe dzbanki.

Od wiosny do jesieni trzymaj doniczkę na tacy z kilkoma centymetrami deszczówki i nigdy nie dopuść do przesuszenia. Używaj tylko deszczówki, wody destylowanej lub z odwróconej osmozy, nigdy wody z kranu, bo roślina jest wrażliwa na minerały i chemikalia w wodzie kranowej. W upały często sprawdzaj tacę, bo małe doniczki szybko wysychają.

Zimą, w czasie spoczynku, utrzymuj podłoże wilgotne, ale nie mokre. Podlewaj od dołu, a potem wylewaj nadmiar wody, zamiast zostawiać doniczkę w wodzie. RHS radzi trzymać ją zimą nieco suszej, w chłodzie i dobrze przewietrzaną, ale podłoże nadal nie może całkiem wyschnąć.

Zapewnij jej pełne słońce, co najmniej sześć godzin bezpośredniego słońca dziennie, najlepiej na zewnątrz. W półcieniu dzbanki się pokładają i nie wybarwiają się dobrze. Za szybą daj jej pełne światło z osłoną przed najostrzejszym słońcem, żeby dzbanki się nie przypaliły. Parapet w domu rzadko daje roślinie lubiącej pełne słońce dość światła bez lampy do roślin.

Nie nawoź jej i nigdy nie dodawaj nawozu do podłoża, bo może ją zabić. Nie karm jej też owadami ani jedzeniem. Niech na zewnątrz sama łapie zdobycz.

Do spoczynku potrzebuje chłodu, ale najpierw sprawdź dokładną nazwę rośliny. Północna forma Sarracenia purpurea subsp. purpurea i południowe formy, takie jak subsp. venosa, różnią się mrozoodpornością. NC State i Missouri Botanical Garden umieszczają południową formę w strefach o łagodniejszych zimach. RHS podaje dla gatunku około -15 °C, ale bryła korzeniowa w donicy jest bardziej narażona na mróz niż korzenie w osłoniętym torfowisku w gruncie. Jeśli silny lub długotrwały mróz może spaść poniżej granicy rośliny, solidnie zabezpiecz korzenie albo użyj zimnego, jasnego i osłoniętego miejsca. Ciepły pokój zbyt wcześnie uruchamia wzrost.

Nie potrzebuje specjalnej wilgotności. Odpowiada jej powietrze na zewnątrz, a mokre podłoże i taca z wodą dają jej potrzebną wilgoć. Ważniejszy jest dobry przepływ powietrza, zwłaszcza zimą, gdy stare liście w zamkniętym, dusznym miejscu mogą być siedliskiem szkodników i sprzyjać pleśni.