Lithops: poradnik pielęgnacji

Roślina z własnym kalendarzem

Lithopsy pochodzą z suchych rejonów południowej Afryki, głównie z Republiki Południowej Afryki i Namibii, gdzie deszcz pada rzadko. Każda roślina to para grubych, zrośniętych liści w kształcie odwróconego stożka, ze szczeliną u góry i prawie bez łodygi. W naturze wystają ledwie ponad ziemię i wyglądają jak kamyki. Liście magazynują tyle wody, że wystarcza jej na miesiące, a roślina może żyć 40 lat lub dłużej.

Wszystko zależy od jej rocznego cyklu. Po kwitnieniu wewnątrz starej pary liści zaczyna się tworzyć nowa. Przez zimę i wiosnę roślina czerpie wodę i składniki odżywcze ze starych liści, które zasychają w cienką, papierową skórkę, a nowa para wysuwa się ze szczeliny. Podlewanie w tym czasie utrzymuje stare liście przy życiu i zaburza tę wymianę. Przelanie to główny powód, dla którego lithopsy giną. Haworthia, inny mały sukulent z Afryki Południowej, znacznie lepiej wybacza błędy w podlewaniu.

Kwiaty podobne do stokrotek, żółte, białe lub bladopomarańczowe, wyrastają ze szczeliny, głównie jesienią, i otwierają się w słoneczne popołudnia. Z biegiem lat jedna roślina może podzielić się na niewielką kępę główek. Kępę możesz wyjąć i ostrożnie podzielić albo wyhodować nowe rośliny z nasion, które mogą zakwitnąć po trzech lub czterech latach.

Kieruj się rośliną, nie kalendarzem. Zimą i wiosną, gdy nowa para rośnie, a stara się marszczy, nie podlewaj wcale. Gdy stare liście zaschną w papierową skórkę, zwykle późną wiosną, możesz zacząć podlewać. W najgorętszej części lata roślina odpoczywa, więc podlewaj bardzo oszczędnie albo wcale. Jeśli wtedy mocno się marszczy, podaj tylko tyle wody, by zwilżyć mniej więcej górny centymetr podłoża. Od późnego lata, gdy szczelina zaczyna się otwierać, aż do jesieni podlewaj regularniej. Przestań, gdy kwitnienie się skończy.

Podlewając, nasącz podłoże, a potem pozwól mu całkowicie wyschnąć, co może potrwać od jednego do dwóch tygodni, i odczekaj jeszcze kilka dni przed kolejnym podlaniem. Podlewaj rano. W razie wątpliwości nie podlewaj. Lekkie marszczenie jest normalne, gdy roślina zużywa stare liście albo odpoczywa. Liście, które żółkną, miękną lub stają się papkowate, albo pękająca roślina oznaczają, że dostała za dużo wody.

Zapewnij jej jak najwięcej światła. Idealne są cztery do pięciu godzin bezpośredniego porannego słońca z lekkim cieniem po południu, a najlepsze jest okno południowe. Sprawdzi się też niczym nieprzesłonięte okno wschodnie. Przy zbyt małej ilości światła wyciąga się, przechyla, zielenieje i traci rysunek. Do mocniejszego słońca przyzwyczajaj roślinę stopniowo, żeby się nie poparzyła.

Nawoź oszczędnie i tylko w okresie wzrostu. Kilka dawek nawozu o niskiej zawartości azotu i wysokiej zawartości potasu, w połowie zalecanego stężenia, w ciągu sezonu wzrostu w zupełności wystarczy. Nigdy nie nawoź jej w czasie spoczynku ani wtedy, gdy tworzą się nowe liście.

Najlepiej rośnie w temperaturze około 18 do 27 °C. Dobrze znosi upał, o ile powietrze się porusza, ale nigdy nie może przemarznąć, więc trzymaj ją powyżej 5 °C. Zimą odpowiada jej chłodny, jasny parapet, dopóki jest trzymana na sucho.

Nie potrzebuje dodatkowej wilgotności. Pochodzi z suchych regionów i zwykłe suche powietrze w domu jej odpowiada. Nie trzeba jej zraszać. Dobry ruch powietrza pomaga, zwłaszcza podczas upałów.