Haworthia: poradnik pielęgnacji
Haworthia attenuata
Haworthia (Haworthiopsis attenuata) potrzebuje jasnego światła bez ostrego słońca w południe, żwirowego, przepuszczalnego podłoża i obfitego podlewania dopiero wtedy, gdy podłoże przeschnie. Zwykle zabija ją mokra, a nie sucha ziemia.
Nie wiesz, czy to ta roślina?Rozpoznaj swoją za darmo ze zdjęciaW skrócie
- Światło
- Jasne, osłonięte od ostrego słońca w południe
- Podlewanie
- Obficie, potem pozwól podłożu przeschnąć
- Klimat
- 16–27 °C, nie poniżej 10 °C
- Wilgotność
- Zwykłe suche powietrze w domu wystarczy
- Zwierzęta
- Bezpieczna dla zwierząt (nietoksyczna)
Mały sukulent, który nie znosi mokrych korzeni
Ta haworthia to mały, kępiasty sukulent z regionu Przylądka w Republice Południowej Afryki. Jej sztywne, wąskie, ciemnozielone liście tworzą gwiaździstą rozetę o wysokości około 12 cm i są pokryte pasami wypukłych białych brodawek, które nadają jej wygląd zebry. Botanicy przenieśli ją do rodzaju Haworthiopsis, więc jej obecna nazwa to Haworthiopsis attenuata, ale wciąż często sprzedaje się ją jako Haworthia attenuata. Rośnie powoli i może żyć dziesiątki lat.
O powodzeniu decydują dwie rzeczy. Pierwsza to światło: potrzebuje jasnego miejsca, ale ostre słońce w południe może poparzyć liście, a przy zbyt małej ilości światła rozeta się wyciąga, a biały wzór blednie. Druga to woda: haworthia magazynuje wodę w liściach, więc podłoże musi przesychać między podlewaniami. Stale mokra ziemia powoduje gnicie korzeni, które jest główną przyczyną jej zamierania. Lithops, czyli żywe kamienie, to inny mały sukulent z Afryki Południowej, ale jest znacznie bardziej wymagający co do tego, kiedy dostaje wodę.
Często myli się ją z Haworthiopsis fasciata. Ta haworthia ma białe brodawki także na wewnętrznej stronie liści, a H. fasciata jest tam gładka. Wokół podstawy pojawiają się nowe rozetki, czyli odrosty. Gdy mają już korzenie, możesz je oddzielić wiosną lub latem, zostawić ranę na kilka dni do przeschnięcia i posadzić w doniczkach. Ukorzenić się może też pojedynczy liść.
Kiedy i ile podlewać
Wiosną i latem, gdy rośnie, podlewaj obficie, aż woda wypłynie z dna doniczki, a potem wylej wodę z podstawki, żeby roślina nigdy w niej nie stała. Podlej ponownie dopiero wtedy, gdy podłoże przeschnie. Przy ciepłej, słonecznej pogodzie może to być mniej więcej raz w tygodniu, w chłodniejszych lub ciemniejszych warunkach rzadziej. Lej wodę na podłoże, a nie na rozetę, bo woda zalegająca na liściach może powodować plamistość liści. Najlepsza jest letnia deszczówka.
Od późnej jesieni do wczesnej wiosny odpoczywa. Trzymaj ją prawie na sucho i podlewaj tylko tyle, by liście się nie marszczyły. Mokre podłoże w chłodnym, ciemnym pokoju zimą to najczęstsza przyczyna gnicia korzeni. Jeśli roślina przestaje rosnąć, a liście się marszczą, choć podłoże jest wilgotne, wyjmij ją z doniczki, wytnij miękkie lub martwe korzenie, zostaw ją na około tydzień do przeschnięcia i posadź w świeżym, suchym podłożu.
Światło i stanowisko
Zapewnij jej jasne światło z pewną osłoną przed ostrym słońcem. Dobrze sprawdzi się okno wschodnie lub zachodnie z kilkoma godzinami bezpośredniego słońca. Okno południowe też się nada, jeśli cienka firanka złagodzi słońce w południe, bo ostre słońce może poparzyć liście. Znosi słabsze światło lepiej niż wiele sukulentów, ale przy zbyt małej ilości światła liście się wyciągają i tracą kolor. Jeśli wystawiasz ją na lato na zewnątrz, przyzwyczajaj ją stopniowo przez kilka tygodni, żeby się nie poparzyła.
Nawożenie
Potrzebuje bardzo mało nawozu. Raz lub dwa razy w okresie wzrostu, wiosną i latem, podaj nawóz o niskiej zawartości azotu w połowie zalecanej dawki. Nie nawoź jej podczas zimowego spoczynku.
Temperatura i wilgotność
Klimat16–27 °C, nie poniżej 10 °C
Najlepiej rośnie w temperaturze około 16 do 27 °C, więc zwykła temperatura pokojowa jej odpowiada. Trzymaj ją powyżej 10 °C i z dala od zimnych przeciągów. Zniesie krótkie ochłodzenie, ale nie mróz. Chłodny pokój zimą jest w porządku, o ile trzymasz ją prawie na sucho.
Nie potrzebuje dodatkowej wilgotności. Zwykłe suche powietrze w domu jej odpowiada i lubi dobrą wentylację. Nie trzeba jej zraszać, a woda zalegająca na liściach może powodować plamistość liści.
Toksyczna dla zwierząt?
Nie. Bezpieczna dla zwierząt.
ASPCA uznaje gatunki z rodzaju Haworthia za nietrujące dla kotów i psów, a NC State Extension podaje, że Haworthiopsis attenuata jest nietrująca dla zwierząt domowych. Zjedzenie każdej rośliny może jednak podrażnić żołądek zwierzęcia.
Informacje o bezpieczeństwie zwierząt dla roślin z katalogu opierają się, gdy są dostępne, na danych referencyjnych ASPCA. Mają charakter informacyjny i nie zastępują porady weterynaryjnej. ASPCA wymienia cały rodzaj Haworthia, więc dotyczy to wszystkich gatunków z rodzaju Haworthia, także tego.
Najczęstsze pytania
Jak często podlewać haworthię?
Tylko wtedy, gdy podłoże przeschnie. Wtedy podlej obficie i pozwól wodzie odcieknąć. Przy ciepłej, słonecznej letniej pogodzie może to być mniej więcej raz w tygodniu. Zimą trzymaj ją prawie na sucho.
Dlaczego moja haworthia jest miękka i rozmokła?
Prawie zawsze z powodu nadmiaru wody i gnicia korzeni. Wyjmij ją z doniczki, wytnij miękkie korzenie, zostaw ją na około tydzień do przeschnięcia i posadź w świeżym, żwirowym podłożu. Podlewaj oszczędnie, dopóki znów nie zacznie rosnąć.
Dlaczego moja haworthia się wyciąga i traci paski?
Potrzebuje więcej światła. Przy zbyt małej ilości światła rozeta się wyciąga, a biały wzór blednie. Przestaw ją do okna wschodniego lub zachodniego, gdzie dostanie kilka godzin słońca.
Czy haworthia potrzebuje bezpośredniego słońca?
Kilka godzin łagodnego słońca dobrze jej robi, ale nie ostre słońce w południe, które może poparzyć liście. Idealne jest jasne światło z osłoną przed najmocniejszym słońcem.
Jakiego podłoża potrzebuje haworthia?
Żwirowego, dobrze przepuszczalnego, na przykład ziemi do kaktusów albo ziemi uniwersalnej wymieszanej ze żwirkiem lub perlitem. Użyj doniczki z otworem odpływowym, niewiele większej od rośliny.
Jak rozmnażać haworthię?
Wiosną lub latem oddziel odrosty rosnące wokół podstawy, gdy mają już korzenie. Zostaw ranę na kilka dni do przeschnięcia, a potem posadź każdy odrost w żwirowym podłożu. Ukorzenić się może też pojedynczy liść.
Czy Haworthia to to samo co Haworthiopsis?
W przypadku tej rośliny tak. Przeniesiono ją z rodzaju Haworthia do rodzaju Haworthiopsis, więc Haworthia attenuata i Haworthiopsis attenuata to ta sama roślina. Pielęgnacja jest taka sama bez względu na nazwę.
Czy haworthia jest bezpieczna dla kotów i psów?
Tak. ASPCA uznaje gatunki z rodzaju Haworthia za nietrujące dla kotów i psów, a NC State Extension podaje, że Haworthiopsis attenuata jest nietrująca dla zwierząt domowych. Zjedzenie każdej rośliny może jednak wywołać lekki rozstrój żołądka.
Źródła
- Ręcznie zweryfikowane na podstawie zweryfikowanego katalogu roślin Botanicaly i danych ASPCA przez zespół Botanicaly, kierowany przez założyciela Ludviga Nyströma. Jak weryfikujemy nasze dane o roślinach →
- Źródła: NC State Extension potwierdza zmianę nazwy z Haworthia, pochodzenie, światło, przesychanie podłoża, gnicie korzeni, plamistość liści, zakres od 16 do 27 °C, minimum 10 °C, zwykłą domową wilgotność powietrza, odrosty, różnicę względem Haworthiopsis fasciata oraz informacje o bezpieczeństwie dla zwierząt. Profil Haworthia attenuata w RHS potwierdza wielkość, kwiaty, osłonę przed ostrym słońcem, umiarkowane podlewanie w okresie wzrostu, prawie suchą zimę, oszczędne nawożenie, niską wilgotność, wentylację i wełnowce. Poradnik RHS o uprawie kaktusów i sukulentów potwierdza obfite podlewanie po przeschnięciu wierzchniej warstwy, to, by roślina nigdy nie stała w wodzie, deszczówkę, zimowy spoczynek i żwirowe podłoże. Wisconsin Horticulture Extension potwierdza okno wschodnie lub zachodnie, wyciąganie się i blaknięcie przy słabym świetle, stopniowe wystawianie na zewnątrz, cotygodniowe podlewanie latem, ratowanie przy gniciu korzeni i odrosty. Wpis ASPCA o haworthii potwierdza informacje o bezpieczeństwie dla zwierząt.
Ostatnio sprawdzone:
